
Birileri Emirhan’ı satıp Salih’i, Bekir’i verip Muhammet’i aldıktan sonra var olan yapılanma bozulmuştu. Bunun üzerine gelen sakatlıklar ve cezalar da tuz biber ekmişti. Aron ve Okan sakatlandıktan sonra tandem, Kamil sakatlandıktan sonra ise orta saha çökmüştü. Etemi yoksa kanadı, Manaj yoksa forveti olmayan bir takımdık. Bu şartlarda Sivasspor’un Bursa’dan galip dönmesini zaten kimse beklemiyordu. Bursaspor-Sivasspor maçı beklendiği gibi tamamlandı. Sivasspor, Bursaspor’a 2-0 mağlup oldu.
Keşke tek sorunumuz Bursaspor’a mağlup olmak olsaydı! Sezon başından beri aşılamayan mali problemler, FIFA’ya giden şikâyet dosyaları ve art arda kaybedilen maçlar… Son dönemlerde Sivasspor, kelimenin tam anlamıyla kriz yaşıyor. Ne yazık ki yönetim, bu krizi çözmekte oldukça tecrübesiz ve bir o kadar da yalnız. Yönetim taraftara sitemli, taraftar yönetime güvenmiyor. Futbolcuların büyük bölümü de devre arasında takımı terk etmenin yollarını arıyor.
Hepsinden önemlisi, tüm bunlar umutları tüketmiş durumda. Tüm camiada büyük bir umutsuzluk hâkim. Bu, hepsinden daha kötü. Zira umut olmadan hiçbir şey olmuyor.
Bu ortamda ve bu oyunla Sivasspor’un ilk yarıda oynayacağı hiçbir maçı kazanacak gibi durmuyoruz. Eğer koca devreyi 13 puanla kapatırsak maalesef yolun sonu daha da kararacak. Acilen umutlarımızı yeniden yeşertecek bir şeye ihtiyacımız var. Ama ne, ben de bilmiyorum…
Bu maçın tek tesellisi ise Mert Çelik’in performansı ve ikinci yarıdaki oyundu.




