Yeni yıla umutla girelim derken, devam eden transfer yasağı, Mehmet Hoca’nın belirsizliği ve ardından Özkan’ın anlamsız kırmızı kartı. Sivasspor, hüzünlü bir sezonu kaldığı yerden sürdürmeye kararlı görünüyor. Erzurumspor maçına mecburiyetten Evren Hoca ile çıktık. Transfer yapamamanın sonucu olarak kadro aynı, oyun aynı, sorunlar aynı. Rakip ise ligin tecrübelisi; ne zaman bekleyeceğini, ne zaman vuracağını bilen bir takım. Sivasspor ise hâlâ ne oynadığını bilmiyor. Maçın kırılma anı yine amatörce bir kırmızı kart. Böyle bir seviyede, böyle bir dikkatsizlikle zaten rakibin ekmeğine yağ sürersin. On bir kişiyken dahi üretmekte zorlanan bir takım, on kişi kalınca oyunu tamamen rakibe teslim eder. Nitekim hediye edilen kartın ardından gol de geldi. Yeni yıl hediyesi gibi. Zaten oyun olarak sıkıntılısın, hücumu oturtamamışsın, set oyununda varsın yoksun. Buna bir de eksik kalmayı ekleyince, maçın kontrolünü tamamen rakibe bırakıyorsun. İkinci yarıya Malle ve Kimpioka hamlesiyle hücum zaafını kırmak istedi Evren Hoca. Ancak Erzurumspor 1-0’ı bulduktan sonra dengeli oyunu tercih etti, tempoyu düşürdü, maçı istediği gibi yönetti. Eren Tozlu’nun kart cezalısı oluşu Sivasspor adına bir avantajdı ama bunu lehimize çevirmeyi yine başaramadık. Topa sahip gibi görünen ama üçüncü bölgede etkisiz, pas temposu düşük, karar alma süresi uzun bir Sivasspor izledik. Rakibin soğukkanlı savunması ve doğru zamanda çıkan kontralarına karşılık veremedik. Bir kişi eksik oynamanın zorluğu, hücum organizasyonlarında fazlasıyla hissedildi.Gol aradık ama Erzurumspor’un sağlam duruşu buna izin vermedi. Zaten net bir pozisyon da üretemedik. Rakip, Sivasspor’un hücum zaafını çok iyi biliyordu; risk almadı, sıkışmadı, kontralarla pozisyon üstüne pozisyon buldu ve ikinci golü de kaçınılmaz olarak attı.Sonuç sürpriz değil. Saha dışında eksiklerin varsa, saha içinde de eksik kalırsan ceza kesilir.Kadroda kim varsa oyuna girdi. Yeri gelmişken sormadan edemiyorum: Kerem Atakan Keskin’i kim, neden, nasıl transfer etti? Göz göre göre yapılan bu tercihi aklım almıyor. Müzmin sakat kendileri. Üzülüyorum ve susuyorum.
“Bu maçı geride bırakıp önümüze bakalım” demek isterdim ama bakamıyoruz .Her şey sürüncemede:
Hocanın durumu belirsiz,cezanın kalkıp kalkmayacağı muamma,transfer konusu kapkaranlık. Ümit var mı? Var.Ama görünen bir şey yok.Ne yapılmalı diye düşünüyoruz ama asıl mesele şu: Nereden başlanacak?