Amed Sportif Faaliyetler ile Sivas takımlarının yapacağı her maçı düşman iki ülke milli maçı psikolojisinden çıkarmak lazım. Bu ruh hali doğru değil, güzel değil, faydalı değil. Bu gerginliğin mazisi 2016’da Sivas Belediyespor’un burada oynadığı Amed maçına dayanıyor. O günlerde bir grup, amacı neydi bilinmez bir kampanya yürüttü. Otelleri maniple edip yer verdirmedi. Sıradan bir maçı mecrasından çıkardı. O gün bugün Amed ne zaman Sivas’a gelse devleti, halkı herkes olağanüstü hale geçiyor.
En son yaşadığımız maçın ruh hali de aynen böyleydi. Amed Sivas’a Cuma gününden geldi, oteline yerleşti. Cumartesi bir baktık ki kimlerin elinde olduğu bilinmeyen, adresi belli olmayan bazı siteler ve sosyal hesaplar on yıl önceki haberleri bugün olmuş gibi servis etmiş. Amed başkanı yalanlamak zorunda kaldı. Yine olağanüstü güvenlik tedbiri alındı. Maçtan bir gün önce Amedspor,Sivasspor tesislerine idmana gidecek diye kaldığı otel ile tesisler arasına sıkıyönetim vari polisler sıralandı. Maç günü sıkı tedbirler katlanarak devam etti. Basın mensupları dahi stadyuma aranarak alındı.
Taraftarlar yine günler öncesinden şartlandırıldı. Maç öncesinde sanki savaşa çıkacak gibi üst üste mehter marşları çalındı. Hamaset tavan yaptırıldı. Bir futbol maçı için bu kadarı fazla değil mi? Mesele PKK meselesi ise bu memlekette PKK’ya karşı olmayan kimse yok. Bayrağı için ölmeyecek kimsede yok ama mesele futbol maçı. Evet, Amed Sportif Faaliyetler’in kuruluşunda PKK’nın siyasi uzantısı olan HADEP var. Ancak o köprünün altından çok sular aktı. Amed bugün en fazla branşta faaliyet gösteren kulüplerin başında geliyor. Sevsek desevmesek de kadim şehirlerimizden birinin birinci takımı. Hem artık sahada oynayan oyuncular Deniz Naki gibi değil. Profesyonelce işini yapan adamlar. Şimdi biz Erce Kardeşler’e mi PKK’lı muamelesiyapacağız yoksa Dıagne’ye, Filistin asıllı Saba’ya yada daha bir yıl önce bizde oynayan Emrah Başsan’aya da Teknik Direktör Sinan Kaloğlu’na veyayardımcısı Sivas’lı Ömer Kalebayır’a mı PKK’lı gibi bakacağız? Amedspor da diğerleri gibi yasal bir kulüp ve bizim rakibimiz. Yapacağımız da savaş değil maç. Artık bu işi normalleştirme zamanı,aksinin bize bir faydası yoktur…
Amed kendi sahasında bizi konuk ettiği zaman böyle yapmıyor. Ben gazeteci olarak ve kulüp yöneticisi olarak defalarca Amed deplasmanına gittim. Hendekler kazıldığında da gittim, barikatlar kurulduğunda da gittim. Hiçbir zaman çirkin bir tavırla karşılaşmadım. En rahat deplasmanlardan biri oldu her zaman. Artık Bodrum, Sakarya, Erzurum neyse öyle bakalım. Yenelim gönderelim hepsi bu…
Gelelim sezon boyunca ah, vah, tüh edeceğimiz maça… Mehmet Hoca Amed’i kılcal damarlarına kadar bildiği için hafta boyunca takıma ezberletmiş ve öyle sahaya sürmüş. Maçın başından itibaren bunugördük, bunu gözlemledik. İki takım da birbirinitartarak başladı. Geçtiğimiz hafta deplasmanda kazanılan üç puanın özgüveni ile rakip kaleye giden Sivasspor, beklenmedik bir anda Etemi’ninayağından bulduğu golle 20. dakikada öne geçti. İlk yarı boyunca rakibine de pozisyon vermedi. Sivasspor ikinci yarının hemen başında Bekir ile farkı artırma şansını değerlendiremedi.
Ancak o sadece başlangıçtı. Tribünlerin de desteği ile yüklenen Sivasspor 56. Dakikada Etemiile öyle bir gol kaçırdı ki herkes saç baş yoldu. O pozisyonun şokunu üzerinden atamadan 57’de Dıagne eşitliği sağlayan golü kaydetti. Sonrasında Ethemi ve Kimpıoka “daha çileniz bitmedi”dercesine taraftarı çıldırtan goller kaçırdı. Maç 1-1 sona erdi. Sezonun en kalabalık taraftarı stadyumdan ahlar vahlar içinde ayrıldı. Oynadığı oyunla üç puanı hak eden Sivasspor bir puana razı oldu…