Vaka bu ya…
Şeytanın bir gün canı sıkılmış, “Şu dünyayı bir dolaşayım. Bakalım insanlar ne âlemde?” demiş.Önce Amerika’ya gitmiş. Bir hafta dolaşmış. Gördüklerini izleyip: “Eh…” demiş. “Burada da benim meslekten sağlam adamlar var.”
Oradan İsrail’e geçmiş. Birkaç gün dolaşmış.“Bunlar da işin başka bir ustası olmuş!” diye söylenmiş.
Sonra yolu Türkiye’ye düşmüş.İşte ne olduysa burada olmuş.Şeytan önce bir kahveye oturmuş. Yan masada hararetli bir siyaset tartışması varmış.
Biri:“Bunlar ülkeyi batırdı!” Öteki:“Hayır, asıl bunlar batırdı!”Bir başkası:“Dün söylediklerini bugün inkâr ediyorlar.”
Şeytan merak edip sormuş:“Ula, burada en büyük şeytan kim?
”Masadakiler kahkahayı basmış.
Yaşlılardan biri:
“Daha sen hiçbir şey görmedin. Sen hele siyasetin içine bir gir çık…”
Şeytan siyasetin içine girmiş.
İlk gördüğü siyasetçi kürsüde bağırıyormuş:“Biz dün ne söylediysek bugün de onun arkasındayız!”
Şeytan alkışlamış.“İşte istikrar!”Aradan birkaç saat geçmiş. Aynı siyasetçi başka bir yerde konuşmuş:
“Biz dün öyle bir şey söylemedik.”
Şeytanın ağzı açık kalmış.
Yanındaki vatandaşa sormuş:“Az önce başka türlü söylemedi mi?”Vatandaş gayet sakin:
“Söyledi.”
“Peki şimdi neden inkâr ediyor?”
“Burası Türkiye…”
Şeytan başını sallamış.“Demek burada sözün değil, söyleyenin hafızası önemli.”
Biraz daha dolaşmış.
Dün birbirine ağır sözler söyleyenlerin bugün aynı masada oturduğunu görmüş.
Dün “Bunlarla asla yan yana gelmem” diyenlerin bugün birbirine “Değerli dostum” dediğine şahit olmuş.
Şeytan şaşkın:
“Bunlar neden böyle?” Yanındaki gazeteci:
“Şartlar değişiyor.”
“Peki ilkeler?”
Gazeteci gülmüş:
“Onlar da şartlara göre değişiyor.”
Şeytanın yüzü düşmüş.
“Ben yıllardır insanları kandırıyorum. Ama bunlar işi benden daha ileri götürmüş.”
Sağlıcakla kalın…