Zor günlerden geldi geçti bu takım. Kimi zaman oyuncusunun ayağında olmayan bir çift krampon, kimi zaman, deplasmana götürecek bir otobüsten yoksun bırakıldı. O günlerden evrildi takım, bu günlere.
Zor zamandı bunlar, şair’in dediği gibi. “Zor günlerden geçtik be gülüm. Yokluktu işte varlığımızın biri. Ölüysen sana ne yapabilir ölüm. Şimdi ayağa kalk ve hedefe yürü.”
Bir şehrin takımı bazen sadece futbol oynamaz; tarih taşır, hafıza taşır, gurur taşır. Bu onuru da gururu da, tarihi de yaşadık bizler. Yabancısı değiliz ki. Sivasspor da tam olarak böyle bir kulüp. Bugün yaşadığı mali darboğaz, sponsor sessizliği ve güven bunalımı; geçmişte yaşattığı büyük sevinçler hatırlandığında insanın içini daha da acıtıyor.
Unutmayalım…
Bu takım Türkiye Kupası’nı kazandı.Bu takım Avrupa kupalarında ülkemizi temsil etti.Bu takım Şampiyonlar Ligi elemelerinde sahaya çıktı, Sivas’ı Avrupa futbol haritasına yazdırdı.
Deplasmanlarda devlerle oynadı, adını küçümseyenlere futboluyla cevap verdi.
Bir zamanlar “Anadolu’dan da büyük takım çıkar” dedirten Sivasspor’du.
Ama bugün gelinen noktada; sahadaki mücadeleye rağmen kulübün içinde bulunduğu mali çöküntü, artık görmezden gelinemeyecek kadar derin. Borç sarmalı, günü kurtaran hamleler ve hâlâ çözülemeyen sponsor bulamama problemi, koskoca bir mazinin omuzlarına ağır bir yük bindiriyor. Birileri el almış işte, biraz soluklandık. Ama dediğimi gibi şimdi ayağa kalkma zamanı.
Rahmetli babam çok söylerdi, “Çingene hırsızlığa çıkmış, ay akşamdan ışımış” Teşbihte hata olmaz, kusur varsa affola. Ama “Hadi ayağa kalkalım dedik, futbolcularımızdan bazıları (orasını da hala anlamadım, devlet eliyle oynatılan bahis ve kumarda, İngiltere Süt Kupası’nın bilmem kim takımına bahis oynamış futbolcuya ceza vermek hangi aklın hangi iradenin eseri?) ceza alı, takımdan uzaklaşmak zorunda kalmadılar mı) Bize de böyle oldu işte. Bir de dün öğrendim, liglerimize resmi sponsor olan “Sesine git sesine” firması, sponsor olunca 500’TL’lik bonus kupon dağıtmış. İnşallah doğru değildir.
Daha da vahimi, kulüp etrafında dolaşan bahis ve kumar iddiaları. Futbolcu ve teknik kadro isimlerinin bu iddialarla anılması. İşte asıl kırılma burada yaşanıyor.
Bir kulüp Avrupa’ya gitmiş olabilir, kupa kaldırmış olabilir; ama güven kaybolduğunda, o başarılar sadece hatıra olarak kalır.
Sponsor dediğiniz yapı sadece forma göğsüne logo koymaz; itibara ortak olur. Bugün Sivasspor’a sponsor çıkmıyorsa, mesele sadece ekonomik şartlar değildir. Mesele şeffaflıktır, yönetim iradesidir, krizlere verilen tepkidir.
Geçmişte Avrupa gecelerinde Sivas soğuğunda titreyen rakipler vardı.
Bugün ise kulübün geleceği kısmen soğuk bir belirsizliğin içinde. Burak Özçoban, olağanüstü bir geçişte başkan olan kişi. Ne kadar futbolun içinde, neresinde pek bilmiyorum. Ama sadece başarısı için dua ediyoruz işte.
Burada sorun birkaç futbolcu ya da bir teknik adam meselesi değildir. Sorun, “üstünü örtersek geçer” anlayışının hâlâ bir yönetim refleksi olarak var olmasıdır. Çünkü bu kulüp sıradan bir Anadolu takımı değil.Kupası olan, Avrupa görmüş, tarih yazmış bir kulüp.
Bugün susmak kolaydır.Ama yarın çocuklarımıza anlatacak bir Sivasspor hikâyesi kalmayabilir.
Ve en acı gerçek şudur:
Sahada kaybedilen maçlar unutulur, ama heba edilen bir miras asla.