Sivas denildiğinde çoğu zaman akla futbol gelir. Ama bu kadim şehirde sporun başka bir yüzü daha var: file gerildiğinde ortaya çıkan voleybol tutkusu. Belki manşetlere her zaman çıkmıyor ama salonlarda verilen mücadele, Sivas’ın spora olan bağlılığını sessizce anlatıyor.Ancak Sivas’ta voleybolun gelişim süreci hâlâ bazı zorluklarla karşı karşıya. Bu spor dalının şehirde hak ettiği ilgiyi ve desteği tam anlamıyla gördüğünü söylemek zor. Kulüplerin daha fazla desteklenmesi ve altyapıya yapılacak yatırımlar hâlâ yetersiz; maç sayısı yüksek olsa da, uzun vadeli gelişim ve sürdürülebilir başarı için ciddi eksiklikler var.Buna rağmen sahaya bakıldığında umut veren bir tablo da yok değil. Özellikle son yıllarda okullarda ve küçük yaş kategorilerinde voleybola yönelen sporcu sayısındaki artış dikkat çekiyor. Bu artışın en önemli nedenlerinden biri, şehirde son dönemde sayısı artan özel voleybol kursları. Ancak bu kursların çoğu hâlâ sadece çocukları voleybolla tanıştırmaya odaklanıyor; gelecek voleybolcu yetiştirme hedefi yeterince ön planda değil. Küçük yaşlarda fileyle tanışan sporcuların sayısı artsa da, kalıcı ve sürdürülebilir bir altyapı için kursların vizyonunun genişletilmesi gerekiyor.Buna rağmen, özel kursların açılmasıyla birlikte antrenör havuzu ve şehrin spor kapasitesi artıyor. Daha fazla kurs, daha fazla antrenör ve daha fazla altyapı deneyimi demek; bu da Sivas voleybolunun uzun vadeli gelişimi için önemli bir kazanım gibi görünse de, lig takımı olmadığında, oyuncu yukarıya atlayamadığında ve kendi kendimize maç yaptığımızda, tüm bu çaba geleceğe tam olarak yansımıyor. Yıllar öncede yazdık, üst ligte takımın yoksa, sezonu kurtarmak için oynar durursun.Aslında rakamlar da Sivas’ta voleybolun ne kadar hareketli olduğunu ortaya koyuyor. Şehirde yıl içerisinde yaklaşık 700’ün üzerinde resmi voleybol karşılaşması oynanıyor; büyükşehirlere göre çok daha fazla maç yapılıyor. Ancak bu yoğun maç trafiğine rağmen, altyapı ve lig bağlantılarında hâlâ ciddi boşluklar bulunuyor, yetenekli oyuncuların gelişimi ve üst seviyeye taşınması yeterince garanti altında değil. Üstelik bu yıl Sivas, Türkiye Okullar Yarı Finalleri’ne de ev sahipliği yaptı; bu da şehrin voleyboldaki önemini ortaya koyuyor, ama uzun vadeli kazanım hâlâ sınırlı.Ancak tüm bu başarı ve hareketliliğe rağmen şehirde sadece bir ulusal hakem bulunması önemli bir eksiklik olarak göze çarpıyor. Oysa komşu küçük şehirler, liglerde takımları olmasına rağmen kendi hakemlerini yetiştirip sahada yetkin biçimde kullanabiliyor. Sivas’ta ise bir ulusal hakem bulunduğunda bile, diğer şehirlerden “ulusal” adı altında hakem getirilmesi gerekiyor; bu durum, altyapıda gösterilen çabanın ve yıl boyunca yapılan yüzlerce maçın önemini gölgeliyor.Belki bugün büyük başarılar manşetlere taşınmıyor; ancak küçük yaş gruplarında ortaya çıkan bu hareketlilik ve oynanan yüzlerce maç, Sivas voleybolu adına geleceğe dair güçlü bir umut veriyor.Ve işte bu yıl, şehrin emeği bir kez daha karşılığını buldu: Okullar arası yıldız erkekler Türkiye dördüncülüğü elde edildi. Bu başarı, Sivas’ın voleybol konusundaki potansiyelini gösteriyor ve geleceğe dair umutları daha da büyütüyor. Üstelik, bu başarının sonucunda birkaç oyuncu, Türkiye’nin önde gelen büyük kulüplerin altyapılarına transfer olma şansı yakaladı. Ayrıca, Pars Volley Kulübü kadınlar 2. liginde gücü yettiğince Sivas’ı temsil etti. İlerleyen günlerde ise erkekler bölgesel ligde ikinci ligde mücadele etmek için finallere katılacaktır. Tüm bu gelişmeler, kimliğinde Sivaslı yazan ve Sivas’ta ikamet eden voleybolcuları tekrar vitrine çıkartıp, sönmemiş mum misali yeniden yanık bırakmak istiyor.Ancak Sivas’ta voleybol, gençlerin heyecanıyla büyüyor gibi görünse de, bu potansiyel hâlâ yeterince değerlendirilemiyor. Lig takımlarının eksikliği, oyuncuların yukarıya çıkamaması ve altyapıya yapılan sınırlı yatırım, yıllarca süren emeklerin çoğu zaman boşa gitmesine yol açıyor. Maç sayısı artıyor, kurslar çoğalıyor ama bu çaba tek başına geleceğe garanti vermiyor. Sessiz bir hareketlilik var; ama Sivas’ın voleybolu, hak ettiği yerde değil ve hak ettiği değeri hâlâ bulmuş değil.