Yarım kalmışlıklar bıraktım, ak düşen saçlarıma.
Tutulmamış sözler, alınmamış gönüller.
Kırık kalpler, hayal kırıklıkları ve kavuşmasız bekleyişler.
Yarım kalmışlıklar işte, öyle yaşanmamış birşeyler.
Birde yarım kalmış, söylenememiş sözler.
Bir ur gibi büyürler içimde, sararlar bedenimi.
Yarım kalmış mektuplarımda var.
Hiç teslim edilememiş, adressiz, pulsuz mektuplar.
O mektuplarda, ifadesiz, mahçup satırlar.
Okunmamış şiirler de yazdım.
Mısrasız, dizesiz, manasız, okunmayacak şiirler işte.
Tamamlanamamış yarım kalmış şiirler.
Yazdım ve attım Karadeniz’e.
Dalgalar dövdü, yosun kokan kayaları.
Öyle kötü, anlamsız şiirler işte.
Birde tespih dibi dizilmiş keşkelerim var.
Pişmanlıklar, cevapsız kalmış sorular, hiç sorulamamış sorular.
Sonra dönüp bakınca geriye, yarım kalmış bir adam görüyorum.
Yaralı, yorgun, sessiz, yalnız ve çareleri tüketmiş.
Yarım kalmış bir adam işte, artık; sağır, dilsiz ve âmâ.