Tek şutla maç bitirdik.
Vallaha ne söyleyeyim.
Buda sadece bize yakışırdı.
Fizik olarak sahadaydık.
Ama kafa olarak ortada hiç yoktuk.
Sivasspor olarak neden bu kadar kötüyüz.
Tamam kötü olduğumuzu kabul edelim.
Niye biz niye mücadele etmiyoruz.
Vansporlu futbolcular uzaylı mı?
Onlar niye koşuyor.
Pozisyon buluyor.
Gol kaçırıyor.
Vazgeçmiyor,pes etmiyorlar.
Adeta sutlarıyla direklerimizi dövüyorlar.
Sezonun en çok gol pozisyonunu buluyorlar.
Sivasspor’lu futbolcularda seyre dalmış izliyorlar.
Bizim defans hattımız zaten tam evlere şenlik.
Vanspor forvetleri yolgeçen hanına çevirdiler.
Bireysel hata yapmada rekor kırdık.
Rakip atamaz ise biz ikram eder olduk.
İlk yarı istatistikleri tam bir rezaletti.
Bir takımın her şeyi sıfır olur mu?
Sıfıra sıfır, elde var sıfır.
45 dakikayı tek bir şut dahi atmadan nasıl bitirdiniz.
Kardeşim biri geldi sizi okudu üfledi mi?
Maçı anlatan spiker bile sizi tiye aldı.
”Ethemi soldan gidiyor.
Ethemi,Ethemi …Maalesef saha bitti” diyor.
“Skorun ilk yarıda 1-0 kalması Sivasspor için büyük şans “diyor.
Haklı mı tabi ki haklı…
Abartı olmasın spiker bile maça sizden daha konsantreydi.
Yada sizden bir şeyler yapmanızı bekledi durdu.
Sonuç tam bir fiyasko oldu.
Bizim takımın mücadele ruhunu almışlar.
Kazanma aşkını köreltmişler.
Buradan herkes üzerine düşen dersi alsın.
Futbolcusu, Teknik Heyeti, Yönetimi ayırt etmeden.
Hem de hiç oyalanmadan, zaman geçirmeden…
Güzel bir atasözü var.
”Arabanın tekeri kırılınca yol gösteren çok olur.”
Herşeyi zamanında yapmak lazım.
Teker kırılmadan…