Sevinelim mi üzülelim mi bilmiyorum ama Sivasspor tam 133 gün sonra galibiyetle tanıştı.
Kırmızı-beyazlılar en son galibiyetini geçtiğimiz sezon ligin 37, haftasında 4 Eylül stadında Iğdır ‘a karşı 2-1’lik skorla almıştı.
Bu kadar uzun süren galibiyet hasreti Antalya’da bitti şükür!
Böyle galibiyetlerden sonra insan basit ama çok basit hatalardan kaybedilen maçlara daha çok üzülüyor!
Sivasspor Antalya maçında kalede Arda ile başladı ki,bencede geç kalınmış bir değişiklik.
Bu maçta her ne kadar Arda’ya önemli pozisyonlar düşmesede,en azından Göktuğ’dan daha iyi topu oyuna sokuyor,nitekim 1. Golün başlangıcı genç kalecinin topu oyuna iyi sokması sonrasında geldi.
Bu maçta Sivasspor’da dikkat çeken başka bir gelişmede,oyun temposunu 60 dakikaya çıkarması oldu! Biliyorsunuz,bundan önce oynadığı neredeyse 5 maçtada ya ilk devre sahada yoktu,yada ikinci devrede! Ama bu maçta Sivasspor biraz daha üzerine koyarak etkili futbolunu 60 dakikaya çıkardı! Özelikle maçın ilk yarısında Sivasspor gol yemesine rağmen,bilerek,isteyerek ve göze hoş gelen bir oyun sergiledi. Rakibe baskı vardı,bilerek oynama ve isabetli paslar vardı.Bunlar geride kalan 5 haftada pek görülen bir şey değildi,onun içinde hem yadırgadık,hemde sevindik!
Ama bu sevinç 2-1’den sonra,yani 60. Dakikadan sonra endişeye dönüştü.Yine gereksiz panikler,yine rahat pozisyonda takım arkadaşına pas verme yerine rast gele top atmalar başladı. Yani son yarım saatte yine bildiğimiz Sivasspor vardı sahada,onun içinde maç bitene kadar yiğidolar “ölüp ölüp dirildi!”.
Eğer kondisyonu 90 dakikaya yayar ve birde rast gele top atma yerine bilerek pas vermeyi becerirsek o zaman bu Sivasspor’un ilerleyen haftalarda daha iyi işler yapacağına olan inancımızda artar!
Burada maçın ilk golünü atan Kamil Fidan’ı özellikle tebrik ediyorum. Hem attığı gol için,hemde futbol zekası için….
Kamil attığı golle gözlerimizin pasını sildi ama kısa süre sonrada sakatlanarak oyundan çıktı.
Hem Kamil Fidan’a,hemde Süleyman Özdamar’a geçmiş olsun dileklerimizi iletiyorum.