Hiç şüphe yok ki Belediye Başkanı Adem Uzun, Sivas belediyecilik tarihinde iz bırakan isimlerden biri olmak istiyor. Her siyasetçinin, belediye başkanının hayali budur; göreve geldiğinde sadece rutin işleri yürütmek değil, yıllar sonra da hatırlanacak eserler ve hizmetler bırakmaktır. Bunu da doğal karşılamak gerekmiyor mu?
Sivas, geçmişte merhum Süleyman Çanka’nın, ardından Mimar Sami Aydın’ın dönemlerinde klasik belediyecilik anlayışının dışına çıkan projelere tanıklık etti. Kimisi eleştirildi, kimisi alkışlandı ama ortaya bir vizyon konuldu.
Bu arada gelip geçenlere de haksızlık etmiş olmayalım. İmkanlar ve fırsatlar ölçüsünde ortaya iyi bir şeyler koymak isteyen isimler geldi ve geçti. Şükran ve minnetle.
Benim kastettiğim ve farkettirmek istediğim daha başka.
Nasıl Eskişehir’de bir Yılmaz Büyükerşen olmak kolay değilse, Sivas’ta da Sami Aydın olmak, Süleyman Çanka olmak kolay değil. Ekip ister, takım ister, entelektüel kafa yapısı ister, siyasi destek ister. İster de ister.
Bugün de benzer bir arayış var. Ancak burada durup şu soruyu sormak gerekiyor: Bir şeyler ters mi gidiyor?
İşte Adem Uzun başkanın şansı mı diyelim , şansızlığı mı burada hayat buluyor, buna cevap vermek zor.. Hadi akılda kalıcı birşeyler yazalım da. Yol çalışması var. Güzel..
Yolda uyarı levhası var mı?Yok!.. Yolun sonuna gelirsiniz, uyarı levhasını işte tam orada görürsünüz. Halbuki her türlü iletişim, sosyal medya imkanı var. Duyurun arkadaş, sizin bu ekibiniz ne işe yarar. Su ve alt yapı çalışmaları ne başı var, ne sonu. Anlayamadım.
Kızılırmak projesi.. Ki, ben inanmak istiyorum, Sivas’ın en büyük projelerinden birisi olmaya namzet. Ama? Ama?. Yahu gece’nin 02.30’unda ağır iş makinalarıyla çalışma mı olur? Çimento fabrikasının orta yerinde, değil dışarıdan vatandaşın, fabrika çalışanının, evlerin, eşyaların, çamaşırlarının bu kadar toz toprak içinde kalması mümkün mü?
İşte bu ekibin içinden birileri bu beceriksizliği becerebiliyor. Özellikle de, son dönem bazı birimlerde yapılan müdür değişikliklerinin ne faydası oldu, oturup düşünmesi lazım başkanımızın..
Belki bizler yeterince sabırlı değiliz. Belki yapılanları erken yargılıyoruz. Belki de beklentilerimizi fazla yüksek tutuyoruz. Ama vatandaşın her gün yaşadığı sıkıntıyı da “abartı” diyerek geçiştirmek mümkün değil.
Özellikle yaz aylarında Sivas’ın nüfusu ciddi şekilde artıyor. Avrupa’dan gelen gurbetçilerimiz, büyükşehirlerde yaşayan hemşehrilerimiz memleketlerine akın ediyor. Zaten normal şartlarda bile zorlanan şehir trafiği, bu dönemde daha da yoğunlaşıyor.
Tam da böyle bir süreçte yapılan trafik düzenlemeleri, daraltılan yollar, art arda başlayan çalışmalar ve koordinasyon eksikliği vatandaşın günlük hayatını daha da zorlaştırıyor. İnsanlar bir noktadan diğerine ulaşmak için dakikalarca bekliyor, gereksiz yere yakıt tüketiyor, zaman kaybediyor ve doğal olarak sinirler geriliyor.
Sorun yalnızca trafik de değil. Alınan kararların sahadaki uygulamasına bakıldığında, bazı birimlerde ciddi bir yönetim zafiyeti hissediliyor. Liyakat tartışmalarına neden olan yöneticiler ve müdürler, vatandaşın yükünü hafifletmek yerine zaman zaman daha da artırıyor. İyi niyetli bir belediye başkanının başarısını, yetersiz kadrolar gölgeleyebilir. Nitekim böyle de oluyor düşüncesindeyim. Arkadaş, hiç mi kimse, hatalı bilbordları, raketleri, sinyalizasyon sistemini kontrol etmez. Herşeyi vatandaştan bekleyen bir idareci ne işe yarar?
Vatandaşın beklentisi çok büyük projelerden önce, günlük hayatını kolaylaştıran çözümlerdir. Çünkü belediyecilik; önce hayatı kolaylaştırma sanatıdır.
Bugün Sivas sokaklarında direksiyon başına geçen birçok kişi, trafikte geçirdiği zamanın ardından adeta “Ben bu şehre nasıl düştüm?” diye içinden geçiriyor. Oysa Sivas bunu hak etmiyor.
Eleştiri, yapılan her işe karşı çıkmak değildir. Eleştiri; yanlış görüleni dile getirerek doğrusuna katkı sunmaktır. Umudumuz odur ki Belediye Başkanı Adem Uzun, sahadan yükselen bu sesleri dikkate alır, kadrolarını yeniden gözden geçirir ve özellikle trafik, altyapı, iletişim ve bilgilendirme, toplumsal geri bildirim konusunda vatandaşın nefes almasını ve sesinin duyulmasını sağlayacak adımları gecikmeden atar.
Çünkü şehirler sadece yapılan yatırımlarla değil, insanların o şehirde huzur içinde yaşayabilmesiyle büyür.