Farkındayız süreç uzadı, zaman daraldı. Heyecanın yerini hırs ve sinir, aklın yerini öfke almaya başladı. Atı alan Üsküdar yollarına koyulurken bizim olduğumuz yerde patinaj yapıyor görüntümüz armaya âşık olan herkesi gerdi. Şimdilerde konuya ilgi duyan herkes burnundan soluyor ve çatacak yer arıyor. Gözüne kestirdiğini klavye başında linç ediyor…
Oysaki biz sabır sezonundan çıkmıştık. Oysaki 19 Mayıs’ta kulüp divanda kaldığında bu işin kolay olmayacağı başından belliydi. Son üç yılda ritmi bozulmuş, plandan doğaçlamaya geçmiş, borcu katlanmış ve bir o kadar geliri düşmüş bir kulüptü ayağa kaldırmaya çalıştığımız. Bu tabloyu terse çevirmenin yolu omuz omuza mücadele etmek iken herkesin birbirini aşağıya çekmeye çalıştığı bir dönemi yaşıyoruz.
Değerli Yiğidolar, biliyorum gerildiniz, sıkıldınız bir an önce sonuca varmak istiyorsunuz. Emin olun bu işi dert edinen herkes aynı gayrette. Divan ilk günden aralıksız işin peşinde. Şehrin Ankara’daki abisi konunun takibinde, şehrin valisinin, belediye başkanının mesaisinin büyük bölümünü Sivasspor işgal ediyor. Herkesin çabası sağlıklı bir yapılanmayı hayata geçirmek için. İyi bir oluşum ortaya çıkararak kulübü teslim etmek, kayyumlarla hem itibarı hem geleceği karartmamak adına tüm çalışmalar.
Lakin bilerek ya da bilmeyerek birçok insan bu işe kim mesai harcıyorsa kısa yoldan yıpratmayı seçiyor. Emek verenler, para harcayanlar yıpratıldıkça iş daha da zora giriyor. Lütfen biraz vefa, biraz akıl, biraz sabır, biraz sorumluluk. Biz birbirimizi aşağı çekerek değil safları sıklaştırarak kaldırabiliriz bu cenazeyi. Lütfen bir müddet kim ne yapıyor diye değil de ben ne yapabilirim diye bakın olaya… Kim var diye isyan etmekten, biz varız aşamasına geçersek bu işin sonu hayır olacak…